Gaza Horror : गाझातील चिमुकल्यांचे हात-पाय गेले; युद्धाच्या जखमा आयुष्यभराच्या

गाझामध्ये सुरू असलेल्या युद्धाचा सगळ्यात वेदनादायक फटका तिथल्या लहान मुलांना बसतो आहे. बॉम्बस्फोट आणि हवाई हल्ल्यांमध्ये अनेक मुलं गंभीर जखमी होत असून काहींना आपले हात किंवा पाय कायमचे गमवावे लागले आहेत. मानवीय संस्थांकडून याबाबत सातत्याने माहिती दिली जात आहे.

ज्या वयात मुलांनी मैदानावर खेळायला हवं, शाळेत जायला हवं, त्याच वयात या मुलांना उपचार, कृत्रिम अवयव आणि पुनर्वसनाचा आधार घ्यावा लागतो आहे. काल जी मुलं मित्रांसोबत मोकळेपणाने मैदानावर धावत होती, खेळत होती, ती आज हॉस्पिटलच्या बेडवर उपचार घेताना दिसत आहेत. काही मुलांचे हात किंवा पाय कायमचे गमावले गेले आहेत. हात-पाय गमावल्यामुळे त्यांचं रोजचं आयुष्यच पूर्णपणे बदलून गेलं आहे. चालणं, लिहिणं, खेळणं आणि शाळेत जाणं यांसारख्या साध्या गोष्टीदेखील त्यांच्यासाठी आता मोठं आव्हान बनल्या आहेत.

ही जखम फक्त शरीरावरची नाही. शारीरिक जखमांबरोबरच या मुलांना मानसिक धक्क्याचाही सामना करावा लागतो आहे. शरीराचा एखादा भाग गमावल्यानंतर पुन्हा नॉर्मल आयुष्य जगण्याचा संघर्षही या मुलांसमोर उभा आहे. अनेक मुलांनी स्वतःच्या डोळ्यांसमोर आपलं घर, कुटुंबातली माणसं किंवा जवळचे मित्र युद्धात गमावलेले पाहिले आहेत. त्यामुळे शारीरिक उपचारांबरोबरच त्यांना मानसिक आधाराचीही तितकीच गरज आहे. मात्र गाझातली आरोग्य व्यवस्था सतत दबावाखाली असल्यामुळे प्रत्येक जखमी मुलाला वेळेवर आणि पुरेसे उपचार मिळतीलच याची खात्री कोणीच देऊ शकत नाही.

हात-पाय गमावलेल्या या मुलांसाठी पुढचा रस्ता आणखी खडतर आहे. त्यांना कृत्रिम हात-पाय, फिजिओथेरपी आणि दीर्घकाळ चालणारं पुनर्वसन याची गरज भासणार आहे. मुलं वाढत असल्यामुळे कृत्रिम अवयवही वेळोवेळी बदलावे लागतात, हा एक वेगळाच खर्च आणि त्रास आहे.

युद्ध कधी थांबलं तरी या मुलांच्या आयुष्यातला संघर्ष तिथेच संपणार नाही. पुन्हा नीट चालायला, लिहायला आणि रोजच्या आयुष्याशी जुळवून घ्यायला त्यांना खूप मोठा काळ लागू शकतो. ज्यांच्या हातात या वयात खेळणी असायला हवी होती, त्यांच्या हातात आता उपचार आणि पुनर्वसनाची गरज आली आहे. गाझातील या चिमुकल्यांची अवस्था युद्धाची खरी मानवी किंमत काय असते, याची भयावह आठवण करून देते.